Lissabon is luid. Tussen het mechanische gekletter van robots in de Meo Arena en het gebrul van een uitverkochte menigte is het gemakkelijk om het signaal in het lawaai te verliezen.
Dit jaar kwam het geluid overal vandaan. Paddy Cosgravede CEO van Web Summit, opende de week door een geografische verschuiving op te merken. De startups komen niet langer alleen uit Berlijn en Londen. Ze komen uit Polen, Qatar, China en Brazilië. Het podium behoorde net zo goed tot de Chinese robotica en de Braziliaanse fintech als tot Silicon Valley.
Haal het spektakel weg en er blijft één waarheid over. We zijn getuige van de ineenstorting van de ‘technische priester’.
Als je de afgelopen twintig jaar wilde bouwen, moest je de taal van de machine spreken. Je moest de syntaxis kennen. Dat tijdperk is voorbij. De tools zijn niet langer de bottleneck. Onze verbeelding is.
De toetredingsdrempel is nul
Op het podium, Anton Osikade CEO van Lief en een voormalig deeltjesfysicus, deelden een duizelingwekkend aantal met die van TechCrunch Connie Loizos. Zijn bedrijf bereikte in slechts acht maanden een omzet van $ 100 miljoen. Dat is geen normale hypergroei. Dat is een marktcorrectie. Zijn stelling is dat de “99%” die geen code konden schrijven, nu als bouwers de kamer binnenkomen. “De beste mensen om op te focussen zijn de mensen die vandaag de dag niet weten hoe ze code moeten schrijven”, zei hij.
Wat betekent dit voor de sector?
Het betekent dat de productie-eenheid niet langer de coderegel is. Het is het productoordeel. De gracht die technische teams beschermt, is verdampt.
Deze logica reisde van de serverruimte naar de supply chain. Later in de week ging ik om de tafel zitten Oisin Hanrahande oprichter van Sleutelhangerbuiten het podium en besprak de toekomst van de productie. Oisin, die Handy eerder aan Angie’s List verkocht, beschreef een soortgelijke ontkoppeling in de fysieke wereld. “Private label gaat winnen”, vertelde hij me. We gaan van een wereld waarin ‘grote merken’ domineren naar een wereld waarin influencers en nichemakers net zo gemakkelijk een productielijn kunnen opzetten als ze een website kunnen opzetten. “Dit is het tijdperk waarin de voorkeuren van de consument zijn veranderd”, merkte hij op.
Wanneer een mode-beïnvloeder in een week tijd een supply chain (Keychain) en een softwarestack (Lovable) kan ontwerpen, vervalt de definitie van een ‘technologiebedrijf’.
De soevereine bouwer is gearriveerd!
Van ontdekking tot beslissing
Als de machine het werk doet, wat blijft er dan nog over voor de mens?
Het antwoord ligt in de dood van de ‘ontdekking’. Tijdens de “De werkweek herschrijven“panel waarmee ik modereerde, waarmee ik dit onderzocht David Shim van Lees AI En Gautier Cloix van H-bedrijf.
De consensus was duidelijk: we besteden een te groot deel van ons leven aan het zoeken naar informatie. We graven door dashboards, Slack-kanalen en e-mails om de startlijn te vinden.
Die wrijving is aan het verdwijnen. Zoals David uitlegde, haalt de nieuwe klasse agenten niet alleen gegevens op; het contextualiseert het. Het vertelt je wat er in Zuid-Afrika is gebeurd terwijl je sliep en presenteert zes duidelijke opties. Je zoekt niet. Je veegt naar rechts. Jij beslist.
We gaan van een economie van zoeken naar een economie van keuze.
Dit gevoel echode luid in “Slimmer spelen: hoe AI het spel verandert,” een sessie met tennislegende Maria Sjarapova En IBM‘S Sara Meron. Sjarapova stond aanvankelijk sceptisch tegenover data in de sport, uit angst dat dit het instinct zou doden. Ze ontdekte het tegenovergestelde. “In de tiebreak van de derde set denk je niet meer aan bepaalde patronen”, zei ze. “Omdat je ze al hebt geleerd, weet je dat ze bestaan.”
De gegevens verwijderen de mentale rommel. Het stelt de atleet (of de leidinggevende) in staat de patroonherkenning uit het hoofd over te slaan en direct over te gaan tot de tiebreakbeslissing.
Zelfs op de openingsavond Khaby Laméde meest gevolgde persoon op TikTok, versterkte dit vanuit een creatieve invalshoek. Je kunt het menselijke element dat verbindt niet automatiseren. ‘Ik denk dat het niet hetzelfde is [as] om je hart te steken om mensen aan het lachen te maken, ‘zei hij.
De machine biedt de hefboomwerking, maar de mens zorgt voor de smaak.
De hond in het datacenter
Snelheid is gevaarlijk!
Als iedereen kan bouwen en iedereen snel kan bewegen, wordt het risico van afdrijven en falen groter. Je kunt geen soevereine bouwer hebben zonder soevereine rails.
Tijdens een technische diepe duik heb ik geïnterviewd Stefan Doeide CEO van Ookla—het bedrijf dat waarschijnlijk uw internetsnelheid meet. Hij deelde een oud gezegde uit de industrie dat pijnlijk relevant voelt voor het agententijdperk. “Om een fabriek of een netwerk te runnen heb je maar twee dingen nodig: een man en een hond. Een hond die voorkomt dat de man het netwerk aanraakt, en de man is er om de hond te voeren.”
Volgens Stephen is de AI de hond. Het is de ultieme vangrail.
We praten vaak over AI als een generator van inhoud. We praten er zelden over als bewaker van de betrouwbaarheid. Maar zoals Stephen opmerkte, ziet de AI de storing voordat de klant belt. Het voorkomt dat de mens een onhandige handmatige fout maakt. In de Lovable-sessie gebruikte Anton Osika een soortgelijke analogie: “Tegenwoordig zou je nooit een ruimteraket lanceren [with just] een mens. Je hebt machines die dit uitvoeren omdat ze nauwkeuriger zijn.”
Dit is de paradox van 2025. De voorkant van de economie wordt democratischer, creatiever en chaotischer. De back-end moet rigider, geautomatiseerd en nauwkeuriger worden.
Soevereiniteit is de nieuwe luxe
Als u afhankelijk bent van gehuurde rails, bent u geen bouwer. U bent huurder.
Dit was de stille onderstroom van de beleidslijnen. In mijn gesprek met Theresa Swinehart van ICANNherinnerde ze ons eraan dat internet een gedecentraliseerd adresseringssysteem is. Het bezitten van uw Top-Level Domain (TLD) is het bezitten van uw digitale land. “Het adres op de buitenkant van een envelop… verbindt mensen feitelijk”, zei ze.
Het concept van soevereiniteit herschrijft ook de financiële logica van de scheppende economie. In de inzichtelijke sessie, Mark NelsenGlobal Head of Product bij Visabetoogde dat we verder moeten gaan dan eenvoudige betalingen naar daadwerkelijk bezit van activa. Hij beschreef een nabije toekomst waarin makers niet alleen op zoek gaan naar leningen, maar zichzelf financieren via Web3-technologieën, waarbij ze tokens uitgeven die hun fans een percentage van de toekomstige inkomsten garanderen. Het is een radicale herinterpretatie van de beursintroductie, teruggebracht tot het individuele niveau.
Nelsen wees erop dat hoewel makers miljarden aan waarde genereren, ze vaak moeite hebben om een creditcard te krijgen. Het zijn bedrijven zonder bankstack. Ze hebben financiële soevereiniteit nodig die past bij hun creatieve bereik.
Het lange spel versus het snelle spel
Als het Amerikaanse model wordt gedefinieerd door de sprint, wordt het Chinese model gedefinieerd door de marathon.
Tijdens een panel waarin de mondiale AI-race wordt ontleed, Einar Tangeneen senior fellow bij de Taihe InstituutEn Dr. Jostein Haugeeen politiek econoom, schetste een groot verschil in de filosofie. De Amerikaanse aanpak, gedreven door durfkapitaal uit Silicon Valley, volgt de doctrine van ‘de snelste reis’. Het stimuleert snelle innovatie, waarderingspieken op de korte termijn en een haast naar de markt. Het creëert een onstabiele omgeving waarin het beleid meebeweegt met de politieke wind.
China speelt een ander spel.
Hun aanpak wordt geleid door de ‘reis het verst’-doctrine. Het wordt niet gedreven door kwartaalrendementen, maar door vijfjarenplannen. Zoals de heer Tangen opmerkte, ligt de nadruk niet op speculatieve chatbots, maar op praktische integratie in productie en logistiek.
Hoe ziet dit er op de grond uit.
Het lijkt op terughoudendheid. Terwijl het Westen zich haast om hyperscale datacenters te bouwen, heeft China de expansie juist afgeremd uit angst voor overcapaciteit. Ze geven prioriteit aan doelgerichte inzet boven speculatieve infrastructuur. Het lijkt ook op totale soevereiniteit. Gedreven door een diep wantrouwen jegens Amerikaanse componenten bouwt China op agressieve wijze aan een binnenlandse toeleveringsketen voor halfgeleiders.
Zoals het panel benadrukte, controleert China 98% van de mondiale productie van zeldzame aardmagneten. Dat is een knelpunt. Terwijl de VS worstelt met het tekort aan arbeidskrachten dat zijn CHIPS Act-fabrieken vertraagt, maakt China gebruik van zijn enorme technische talent om de overgang te maken van imitatie naar innovatie. Ze bouwen niet alleen de AI; zij bouwen het netwerk, de robots en de grondstoffen waar de AI op vertrouwt.
De les hier is ongemakkelijk maar noodzakelijk. Innovatie zonder supply chain is slechts een prototype. Soevereiniteit is de enige echte schaal.
De afhaalmaaltijd voor leiders
We hebben de afgelopen tien jaar geleerd om met machines te praten. We zullen de komende tien jaar besteden aan het leren van hen om naar ons te luisteren.
Als u een team door deze transitie leidt, vindt u hier uw draaiboek.
1. Controleer uw ‘Discovery’-belasting
Kijk naar je kalender. Hoeveel uur besteedt uw team? vinden de status van een project versus bewegen het project? Gebruik agenten om het verzamelen van context te automatiseren, zodat uw team zich kan concentreren op de beslissing.
2. Huur voor instinct, niet voor syntaxis
Als je talent uitsluitend beoordeelt op hun vermogen om boilerplate-code te schrijven, neem je personeel aan voor 2020. Let op de ‘Sharapova’-eigenschap: het vermogen om gegevens te internaliseren en de intuïtieve beslissing te nemen.
3. Installeer de hond
Identificeer de ‘kill chain’ in uw bedrijf: de systemen die niet kunnen falen. Geef de AI de leiding om ze in de gaten te houden. Vangrails gaan niet over vertragen; ze gaan over snel bewegen zonder dingen kapot te maken.
4. Bezit de rails
Of het nu om uw supply chain-data, uw cloudinfrastructuur of uw domein gaat, verhuur uw kernwaarde niet. In een wereld met oneindige inhoud is soevereiniteit het enige schaarse goed.
De hulpmiddelen zijn hier. Het drukke werk sterft. De enige vraag die overblijft is wat je gaat bouwen met de tijd die je terugkrijgt.
