YouTuber AlphaPhoenix heeft een hogesnelheidscamera gebouwd die licht registreert met twee miljard frames per seconde. Het apparaat overtreft zijn vorige model van 1 miljard frames per seconde uit 2024 door aanzienlijke upgrades van de mechanische, optische en softwaresystemen. De camera werkt met behulp van een kleine spiegel die op een cardanische ophanging is gemonteerd en die een laserstraal over een zeer gevoelige sensor stuurt. Bij elke sweep registreert het systeem een enkele pixel van de scène. Uit deze individuele pixelopnamen wordt vervolgens methodisch een compleet beeld samengesteld. Dit proces simuleert de functionaliteit van een array met meerdere sensoren, maar is afhankelijk van een langzamere, zeer nauwkeurige single-point capture-techniek. Het ontwerp maakt gebruik van toegankelijke componenten om de snelle beeldmogelijkheden te bereiken. Om het nieuwe record te bereiken, zijn verschillende belangrijke componenten verbeterd. Standaard hobbyservo’s werden vervangen door encoders en distributieriemen met hoge resolutie, waardoor een nauwkeurigere controle over de beweging van de spiegel ontstond. Het project omvatte de volgende specifieke verbeteringen:
- Motoren: Geüpgraded om hogere precisie te leveren voor soepelere en nauwkeurigere bewerkingen.
- Optiek: Versterkt om scherpere beelden te produceren, een cruciale factor voor het vastleggen van de beweging van licht.
- Software: Opnieuw ontworpen om de enorme hoeveelheden gegevens die in realtime worden gegenereerd, efficiënt te verwerken.
Wanneer de camera achter de laserbron wordt geplaatst, wordt een duidelijk optisch effect vastgelegd. De uitgaande laserstraal lijkt langzaam door het beeld te kruipen, terwijl het licht dat terugkaatst naar de bron bijna onmiddellijk lijkt. Dit fenomeen doet zich voor omdat licht dat reflecteert door deeltjes dichter bij de sensor eerder wordt geregistreerd dan licht dat reflecteert door deeltjes die zich verder weg bevinden. Het waargenomen effect houdt rechtstreeks verband met de plaatsing van de camera. Door de camera naar de andere kant van de experimentele opstelling te verplaatsen, wordt het visuele resultaat volledig omgekeerd. In deze configuratie lijkt het alsof licht van de meest afgelegen punten onmiddellijk arriveert, terwijl het licht van nabijgelegen deeltjes langer duurt om de sensor te bereiken. https://www.youtube.com/watch?v=o4TdHrMi6do
