Louis Gerstner, de voormalige CEO die het faillissement van IBM Corp. heeft voorkomen, is op 83-jarige leeftijd overleden, zo maakte het bedrijf vandaag bekend. Gerstner was van 1993 tot 2002 voorzitter en CEO van IBM en nam het leiderschap op zich tijdens een periode van afnemende relevantie te midden van de concurrentie van Microsoft Corp. en Sun Microsystems Inc. IBM-voorzitter en CEO Arvind Krishna informeerde de medewerkers over de dood van Gerstner via e-mailzonder een oorzaak bekend te maken. Krishna verklaarde dat Gerstners beslissing om af te zien van het plan om IBM, bekend als “Big Blue”, op te splitsen in meerdere “Baby Blues”, gericht op specifieke producten zoals personal computers, software en halfgeleiders, cruciaal was voor het voortbestaan en de heropleving van het bedrijf. “Lou begreep dat klanten geen gefragmenteerde technologie wilden, maar geïntegreerde oplossingen”, zei Krishna. IBM domineerde de opkomende technologie-industrie in de jaren zestig en zeventig met zijn mainframecomputers. Na de ontwikkeling van de IBM PC in 1981 verloor het bedrijf echter marktaandeel aan concurrenten die meer betaalbare, gebruiksvriendelijke machines aanboden, aangedreven door Intel Corp.-processors en met de MS-DOS- en Windows-besturingssystemen van Microsoft. “Lou kwam bij IBM op een moment dat de toekomst van het bedrijf echt onzeker was”, zei Krishna. “De sector veranderde snel, ons bedrijf stond onder druk en er was een serieuze discussie over de vraag of IBM überhaupt wel intact moest blijven. Zijn leiderschap in die periode gaf het bedrijf een nieuwe vorm. Niet door achterom te kijken, maar door meedogenloos te focussen op wat onze klanten vervolgens nodig zouden hebben.” Gerstner kwam bij IBM nadat hij als CEO van RJ Reynolds Nabisco Inc. had gediend en daarmee de eerste outsider-leider van het bedrijf werd. Hij bekleedde eerder senior executive-functies bij American Express Co. en McKinsey & Co. Hij zei ooit: “Het laatste wat IBM nu nodig heeft is een visie”, waarbij hij prioriteit gaf aan winstgevendheid en verbeterde klantenservice voor het toenmalige verliesgevende bedrijf. Tijdens zijn negenjarige ambtstermijn leidde Gerstner IBM’s draai naar zakelijke dienstverlening, waardoor de winst nieuw leven werd ingeblazen en een faillissement werd afgewend. Hij voerde ook culturele veranderingen door, verlaagde de kosten, desinvesteerde onrendabele activa zoals de pc-productiedivisie en kocht aandelen terug. Een andere belangrijke beslissing was het opgeven van IBM’s OS/2-besturingssysteem, een concurrent van Microsoft’s Windows. Hij loodste het bedrijf door de dotcom-crisis die de technologie-industrie trof. Gerstner verdedigde technologie in het openbaar onderwijs, schreef “Reinventing Education: Entrepreneurship in America’s Public Schools” en lanceerde een initiatief dat het technologiegebruik van IBM in Amerikaanse klaslokalen uitbreidde. Toen Gerstner in 2002 met pensioen ging, waren de aandelen van IBM met meer dan 800% gestegen sinds hij het leiderschap op zich nam. Later was hij voorzitter van Carlyle Group Inc. en ging in 2008 met pensioen om zich te concentreren op filantropie, het ondersteunen van biomedisch onderzoek en het opzetten van sociale dienstverleningsorganisaties in Boston, New York City en Palm Beach County, Florida. Krishna beschreef Gerstner als een ‘directe leider’ die aannames ter discussie stelde. “Ik heb mijn eigen herinnering aan Lou uit het midden van de jaren negentig, op een klein gemeentehuis met een paar honderd mensen”, zei Krishna. “Wat opviel was zijn intensiteit en focus. Hij had het vermogen om tegelijkertijd de korte en de lange termijn in zijn hoofd te houden. Hij zette hard in op het leveren van resultaten, maar hij was evenzeer gefocust op innovatie en deed werk dat klanten zich zouden herinneren, en niet alleen maar zouden consumeren.”
